در پاسخ به کسانی که مجازات تا ابد سوزاندن جنایتکاران را عادلانه نمی دانند – مجله بارش
خانه / دین و اندیشه / پرسش های اعتقادی / در پاسخ به کسانی که مجازات تا ابد سوزاندن جنایتکاران را عادلانه نمی دانند

در پاسخ به کسانی که مجازات تا ابد سوزاندن جنایتکاران را عادلانه نمی دانند

شفقنا-“کفر و تکذیب”، گام نخست انحراف است؛ در گام بعدی، شیطان می‌گوید: «ای انسان احمق، وجود خدا و بالتبع قیامت را که نمی‌شود انکار و تکذیب نمود؛ پس قبول و تصدیق کن که هست، ولی با او دشمن باش! بگو ظالم است، به هر چه می‌کند معرض باش و …»، این یعنی “بغض و دشمنی” که به مراتب بدتر از کفر است.

در پاسخ به افرادی که مجازات تا ابد سوزاندن جنایتکاران را عادلانه نمی‌دانند و می‌گویند هر مجازاتی باید زمانی به اتمام برسد چه استدلالی بیاوریم؟ در آخر سوره انعام آمده که جزای عمل را به همان مقدار می‌دهند؟پاسخ پایگاه (ایکس – شبهه) بدین شرح است:

حالا این مقدار جرم چقدر است و چه کسی علم دارد، تشخیص داده و تعیین می‌نماید؟! در پاسخ بفرمایید: « گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را ». بفرمایید: هر گاه “رب العالمین” و “مالک یوم الدین” شدید، برای آخرت تعیین و تکلیف نمایید!

*- اگر کسی توحید و معاد، قیامت و کیفر و پاداش را قبول ندارد، دیگر چرا در مورد طول مدت عذاب در جهنمی که باورش ندارد، معترض است؟! و اگر کسی توحید و معاد را قبول دارد، چگونه بر عدل خداوند سبحان اشکال وارد می‌کنند و خود را عادل‌تر از او می‌داند؟!

*- آیا انسان موحد و معتقد به قیامت، پاداش و کیفر، به جای آن که نگران داوری خداوند علیم و عادل باشد و بگوید خدایا با عدلت با من رفتار نکن، بلکه با فضلت رفتار کن، خود را جای خدا می‌گذارد و در مورد فعل خدا داوری می‌کند و تازه حکم هم می‌دهد که «عادلانه نیست»؟!

*- نقطه مقابل “عدل”، همان “ظلم” است؛ پس کسانی که در “عدل” خدا تردید دارند، العیاذ بالله او را ظلم می‌خوانند! آیا این افراد خداشناس، خداپرست و موحد هستند؟! یا پا را از کفر هم فراتر گذاشته و دشمنی می‌کنند؟!

*- بنابراین، چنان که بارها بیان گردید، دقت کنیم که “کفر و تکذیب”، گام نخست انحراف است؛ در گام بعدی، شیطان می‌گوید: «ای انسان احمق، وجود خدا و بالتبع قیامت را که نمی‌شود انکار و تکذیب نمود؛ پس قبول و تصدیق کن که هست، ولی با او دشمن باش! بگو ظالم است، به هر چه می‌کند معرض باش و …»، این یعنی “بغض و دشمنی” که به مراتب بدتر از کفر است. «إِنَّ الشَّیْطَانَ لِلْإِنْسَانِ عَدُوٌّ مُبِینٌ – همانا شیطان برای انسان، دشمنی آشکار است / یوسف علیه السلام، ۵»

عذاب ابدی:

حتی عواقب سوء اعمال دنیوی را در همین دنیا نیز نمی‌شود بر اساس مقدار، کیلو، زمان، متر و … محاسبه نمود. یک بمب ظرف چند ثانیه منفجر می‌شود، اما آثارش تخریبی مادی و معنوی‌اش (تلفات و پیامدهایش)، مدت‌ها و چه بسا همیشه باقیست.

مگر انفجار یک بمب دست‌ساز، برای آتش‌بازی، یا یک سرعت غیر مجاز در خیابانی که منجر به تصادف می‌گردد و … چقدر طول می‌کشد و به حسب ظاهر چه کار مهمی است؟! اما عواقب و آثارش چه؟! آیا یک بی‌دقتی و بی‌احتیاطی در تجویز یا مصرف دارو، تغذیه، ورزش و …، سبب یک عمر قطع نخاع یا فلجی نمی‌گردد؟!

عقوبت به حد جرم:

اگر چه در آیه و آیات پایانی سوره انعام، چنین بحثی نشده، اما آیات بسیاری وجود دارد که تصریح شده، هر مثقالی نیز به حساب می‌آید و نتیجه دارد و البته که خداوند متعال، حتی به اندازه‌ی یک نخ هسته‌ی خرما نیز به کسی ظلم نمی‌کند.

« أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ یُزَکُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ یُزَکِّی مَنْ یَشَاءُ وَلَا یُظْلَمُونَ فَتِیلًا » (النساء، ۴۹)

ترجمه: آیا به کسانى که خویشتن را پاک مى ‏شمارند ننگریسته‏ اى [چنین نیست] بلکه خداست که هر که را بخواهد پاک مى‏‌گرداند و به قدر نخ روى هسته خرمایى ستم نمى‌بینند.

« إِنَّ اللَّهَ لَا یَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ وَإِنْ تَکُ حَسَنَهً یُضَاعِفْهَا وَیُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِیمًا » (النساء، ۴۰)

ترجمه: در حقیقت ‏خدا هم‏وزن ذره‏ اى ستم نمى‌کند و اگر [آن ذره کار] نیکى باشد دو چندانش مى‌کند و از نزد خویش پاداشى بزرگ مى‌‏بخشد.

و آیات بسیار دیگر. بنابراین، درست می‌گویند، به حد جرم مجازات می‌کند.

حد جرم و داور:

اما، حد جرم چیست و چه کسی مطلع است و داوری می‌کند؟ خدا یا بنده‌ی خدا؟!

پیرو سخنرانی آن آقای تحریف کننده، یکی در محفلی گفت: «خداوند رحمان و رحیم است و کسی را برای دو‌تا تار موی بی ارزش به جهنم نبرده و عذاب نمی‌کند»! ظریفی در پاسخ به او گفت: «راست گفتی، اما اگر بگوید: «بنده‌ی من، تو را بخشیدم و به خاطر دو‌تا تار موی بی‌ارزشت عذاب نمی‌کنم، اما بگو که چرا بندگی من و امر من را به دو‌تا تار موی بی‌ارزش فروختی و عصیان کردی؟ حالا این جرم چقدر است و عقوبتش چه مقدار باید باشد؟!».

آثار جرم:

آیا آثار، تبعات و عواقب جرم نیز باید به حساب بیاید و مجازات (رسیدن به حاصل و نتیجه) داشته باشد یا خیر؟! ایجاب عدل چیست؟!

●- حد جرم و مجازات برای سبقت غیر مجاز در رانندگی چیست؟ از مقداری جریمه نقدی شروع می‌شود، تا اخذ گواهینامه و ابطال آن و چه بسا در برخی از کشورها، یکی دو روز بازداشت و حکم دادگاه مبنی بر ضرورت رجوع به روانپزشک و اخذ گواهی سلامت.

حال اگر قاضی آگاه شود که این سبقت غیر مجاز، سبب گردید تا نظم عمومی مختل گردد، ترافیک ایجاد شود، دیگری برای فرار از حادثه تغییر جهت دهد، تصادف کند، مصدوم یا کشته به جای بگذارد و …، چه حکمی می‌دهد؟! آیا در همین دنیا و داوری ما، مجازات راننده‌ی متخلفی که به علت خواب‌آلودگی یا سبقت غیر مجاز تصادف کرده و خسارتی وارد نموده، با راننده‌ای که به همین علت تصادف کرده و موجب مرگ ده‌ها نفر شده، برابر است؟!

●- جد جرم جنایتکارِ قاتلی که یک نفر را کشته چقدر است؟! در اروپا و اکثر ایالات امریکا و برخی دیگر از کشورها، حتی اگر صد نفر را هم بکشد، حبس ابد است، تازه اگر بخشش نخورد! در برخی از کشورها نیز فرقی ندارد که جانی یک نفر را بکشد و یا ده نفر را یا بیشتر، حکمش اعدام است؛ اگر چه می‌گویند به سه یا صدبار اعدام محکوم شد، اما مگر می‌شود بیش از یکبار کسی را اعدام نمود؟!

آیا در دنیا، هیچ قاضی و داوری و دستگاه عدلیه‌ای، آثار و تبعات جرم قاتل یک نفر را نیز به محاسبه و میزان کشیده و مکافات می‌نماید؟! مثلاً بگویند: این قتل سبب شد که همسرش بیوه، بیمار و افسرده شود – فرزندانش یتیم شوند – مادرش دق کند – پدرش زمین‌گیر شود – سرنوشت تمامی آنها متغیر گردد – جامعه احساس خوف و ناامنی کند – به اقتصاد خانواده، خویشان و جامعه ضرر برسد و …؟!

اما، محاکمه‌ی خداوند سبحان، رحمان، رحیم و عادل چنین نیست، بلکه جرم را با آثارش تا آخر الزمان لحاظ می‌کند، چنان که پاداش کار نیک را نیز با محاسبه آثارش تا آخر الزمان می‌دهد، لذا نه تنها به کار نیک، بلکه به “باقیات الصالحات” توصیه نموده‌اند:

« إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی الْمَوْتَى وَنَکْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَکُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْنَاهُ فِی إِمَامٍ مُبِینٍ » (یس، ۱۲)

ترجمه: حقیقتاً ماییم که مردگان را زنده مى‏‌سازیم و آنچه را از پیش فرستاده‏‌اند با آثار [اعتقادات و اعمال]شان درج مى‌‏کنیم و هر چیزى را در امامی روشن برشمرده‏‌ایم.

اعتقادات و اعمال:

حال فرض بگیرید که آثار سوء عمل خلافی تا آخر الزمان باقی بماند؛ اما آیا ما می‌دانیم که چه آثاری؟!

کلاهبرداری، مقدار ناچیزی کلاهبراداری کرده است، اما این تمام ثروت آن مظلوم بوده؛ حالا ورشکست شد، بی‌کار شد، فرزندانش نتوانستند تحصیل کنند، بی‌کار شدند، چه بسا معتاد و شدند و در نسل او هزاران ناهنجاری پیش آمد. میزان جرم و حد مجازاتش چیست؟!

با تمام این احوال می‌توانیم بگوییم: «بالاخره حد جرم و عواقبش باید پایان پذیرد، ولو پس از چند میلیون سال عذاب (البته به محاسبه‌ی ما، چون آنجا زمان وجود ندارد)؛ اما فراموش نکنیم که این مجازات عمل است، ولی افکار و اعتقادات غلط و تخریب‌هایش نیز عواقب و نتیجه دارد، چنان که اعتقادات درست نیز نتیجه دارد.

کافر، مشرک، منافق و ظالم، اصل وجود و شاکله‌ی خود را به آتش کشیده‌اند، این دیگر افعال و اعمال نیست که به حدی محدود گردد و نتیجه‌اش به پایان برسد، پس در جهنم خلود می‌کنند.

« سَاءَ مَثَلًا الْقَوْمُ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیَاتِنَا وَأَنْفُسَهُمْ کَانُوا یَظْلِمُونَ » (الأعراف، ۱۷۷)

ترجمه: چه بد است داستان (فرجام) گروهى که آیات ما را تکذیب و به خود ستم مى‌‏نمودند.

« اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ » (البقره، ۲۵۷)

ترجمه: خداوند سرور (دوست و سرپرست) کسانى است که ایمان آورده‌ند، آنان را از تاریکی‌ها به سوى روشنایى به در مى‌‏برد؛ و[لى] کسانى که کفر ورزیده‏‌اند سرورانشان [همان عصیانگران=] طاغوتند که آنان را از روشنایى به سوى تاریکی‌ها به در مى‌برند آنان اهل آتشند که خود در آن جاودانند.

« إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئًا وَأُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ » (آل‌عمران، ۱۱۶)

ترجمه: کسانى که کفر ورزیدند هرگز اموالشان و اولادشان چیزى [از عذاب خدا] را از آنان دفع نخواهد کرد و آنان اهل آتشند و در آن جاودانه خواهند بود.

نکته:

باب رحمت الهی، باب استغفار و توبه، باب استجابت و پذیرش، حتی باب مبدل نمودن سیئات به حسنات، تا زمان دیدن سکرات موت، باز است. حال آدمی را چه می‌شود که به جای بهره‌مندی از این همه لطف، کرم و رحمت، بگوید: من به خدا و قیامت کافرم، تا هستم در مقابل او عصیان نموده و گناه می‌کنم، مسیر خطا را برگزیده و به جای بهشت و قرب الهی، راه جهنم را پیش می‌گیرم، به خودم و دیگران ظلم می‌کنم، با او دشمنی و خصومت و عداوت می‌نمایم و …؛ اما او نباید مرا عذاب کند و یا دست کم نباید زیاد عذاب کند، وگرنه عادلانه نیست؟!

●- در هر حال، جرم و قساوت کسی که کافر است، به مراتب کمتر است از کسی که وجود خدا و قیامت را تصدیق می‌کند، اما به خداوند متعال افترا می‌بندد و او را العیاذ بالله ظالم می‌خواند. این دیگر دشمنی با خداست، نه انکار او یا تکذیب آیاتش، و البته که جنگ با خدا، هیچ فایده‌ای به جز خسران ابدی ندارد:

« وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ کَذِبًا أَوْ کَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْکَافِرِینَ » (العنکبوت، ۶۸)

ترجمه: و کیست ‏ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ بندد یا چون حق به سوى او آید آن را تکذیب کند آیا جاى کافران [در] جهنم نیست؟!

www.fa.shafaqna.com/ انتهای پیام

منبع ؛ سایت سفقنا دات کام

قالب وردپرس

درباره ی javadesmaty

همچنین ببینید

توضیح قرآن درباره چگونگی پوشش چشم وبدن/تفسیر نمونه والمیزان

شفقنا-سوره نور به رعایت عفّت و پاکدامنی پرداخته است ودر روایات نسبت به فراگیری و …

دیدگاهتان را بنویسید