الفاظ عربی قرآن – مجله بارش
خانه / دین و اندیشه / الفاظ عربی قرآن

الفاظ عربی قرآن

الفاظ عربی قرآن

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۲/۲۷

بازدید : ۵

منبع : برگرفته از دفتر: ۹ ،پرسش ها و پاسخ هاى برگزيده ويژه ماه مبارك رمضان

نزول قرآن به زبان عربی، با توجه به مخاطبان نخستین و شخص پیامبر (صلی الله علیه وآله)- که عرب زبانند- یک جریان طبیعی است و هر سخنوری، مطالب خویش را با زبان مخاطبان خود بیان می کند. خداوند متعال نیز در ارسال پیامبران و ابلاغ پیام های خویش، همین رویه را تأیید کرده و به کار گرفته است [۱].

اما در این باره باید به چند نکته مهم توجه کرد:

یکم. قرآن کریم برای تنزل در این عالم، نیاز به زبان خاص دارد و آن عربی فصیح و مبین است. اما زبان و فرهنگ آن، همان «زبان فطرت» است؛ به شکلی که همگان آن را می فهمند و تنها در این صورت می تواند جهان شمول باشد. اگر فرهنگ قرآن، متعلق به یک نژاد و گروه خاصی بود، هیچ گاه نمی توانست جهانی باشد[۲]. از این رو قرآن کریم، کتابی ساده و معمولی نیست تا انسان بتواند بر اثر آشنایی با قواعد عربی و مانند آن، به همه معارفش دست یابد؛ بلکه کتابی است که ریشه در اوج آسمان و مقام «لدن» دارد و از علم خداوند سرچشمه گرفته است و درک معارف بی کران آن، بدون نردبان پرهیزگاری و ارتباط با خدا امکان پذیر نیست.

دوم. همان طور که ایجاد حقیقت وحی، اختصاص به ذات خداوند متعال دارد، تنزل آن حقیقت به لباس عربی مبین و الفاظ اعتباری نیز کار خدای متعال است؛ نه آنکه فقط معنای کلام و وحی الهی در قلب پیامبر (صلی الله علیه وآله) تنزل یافته باشد و آن حضرت با انتخاب خود، الفاظی را به عنوان لباس آن معارف قرار داده باشد. الفاظ قرآن کریم از سوی خداوند تعیین شده و لذا جنبه اعجازی دارد[۳]. آیاتی چند از قرآن دلالت دارد که علاوه بر محتوا، الفاظ و عبارت های عربی قرآن نیز از ناحیه خداوند به پیامبر (صلی الله علیه وآله) وحی شده است [۴].

سوم. ارتباط الفاظ با معانی، ارتباطی تکوینی و حقیقی نیست؛ بلکه در اثر قرارداد است که لفظ معینی با قراردادی ویژه، نشانه معنای خاصی می گردد و به همین دلیل است که برای یک معنای خاص در اقوام مختلف، الفاظ گوناگونی وجود دارد و نیز به همین دلیل است که یک حقیقت تکوینی- همچون وحی- گاهی به صورت عربی مبین ظهور می کند، گاهی به صورت عبری، زمانی به زبان سریانی و. .. با توجه به این نکته، شاید این سول پدیدار شود که چگونه وحی الهی، از مقام قدسی خداوند- که جز تکوین صرف چیزی نیست- به کسوت الفاظ و کلمات اعتباری- که قرارداد محض است- درمی آید؟

در پاسخ به این سول به طور مختصر می توان گفت: تنزل تکوینی قرآن، باید مسیری داشته باشد تا در آن مسیر، حقیقت قرآن فرود یابد و با «اعتبار» پیوند بخورد و این مسیر همان نفس مبارک رسول خدا است که می تواند بهترین معبر، برای پیوند امر تکوینی و قراردادی باشد. مانند انسان های دیگر که همواره حقایق معقول را از بلندای عقل، به مرحله تصور تنزل می دهند و از آنجا به صورت فعل یا قول، در گستره طبیعت پیاده می کنند[۵]. بنابراین آنچه قرآن را آیین جهان شمول ساخته، «زبان فطری» آن است که در گویش «زبان عربی»، رسا و گویا جلوه گر شده است. زبانی که الفاظ آن، ظرفیت نمایش معانی گسترده و پردامنه را دارا است. از این رو آشنایی با زبان عربی و تلاوت قرآن به زبان عربی، همچون مدخل ورودی برای نیل به مراتب و مراحل بالاتر این کتاب بی نظیر است.

پی نوشت

[۱] . ابراهيم ۱۴، آيه ۴؛ نگا: محمدتقى، مصباح‏يزدى، قرآن‏شناسى، تحقيق وتدوين: محمود رجبى، ص ۹۸٫

[۲] . عبدالله، جوادى آملى، تفسير موضوعى قرآن كريم، ج ۱، صص ۳۵۳- ۳۵۵٫

[۳] . نگا: سيدمحمدحسين، طباطبايى، تفسير الميزان، ج ۱۷، ص ۳۵۹٫

[۴] . ابراهيم، آيه ۴؛ مريم، آيه ۹۷؛ دخان، آيه ۵۸؛ اعلى، آيات ۱۸، ۱۷، ۲۲ و ۳۲؛ قمر، آيه ۴۰؛ احقاف، آيه ۱۲؛ فصلت، آيه ۲ و ۳؛ رعد، آيه ۳۷ و. …

[۵] . عبدالله، جوادى آملى، تفسير موضوعى قرآن كريم، صص ۴۶- ۴۵٫

منبع؛سایت حوزه دات نت

قالب وردپرس

درباره ی javadesmaty

همچنین ببینید

جشنواره کتاب سال رضوی به کار خود پایان داد

دبیر جشنواره بین‌المللی کتاب سال رضوی گفت: مجموعا و در طی دوره‌های سوم تا یازدهم، …

دیدگاهتان را بنویسید