معرفی سرخارگل و خواص دارویی آن – مجله بارش
خانه / گل و گیاه / معرفی سرخارگل و خواص دارویی آن

معرفی سرخارگل و خواص دارویی آن

سرخارگل (اکیناسه، اکیناشا) یک گیاه گلدار بیشتر با مصرف دارویی است که بومی شرق آمریکای شمالی است و در حال حاضر به صورت وحشی در بسیاری از نقاط شرق، جنوب شرقی و میانه ایالات متحده دیده می شود. منشأ تمامی گونه های سرخارگل، آمریکای شمالی است و این گیاه نزد بومیان این مناطق از اهمیت فراوانی برخوردار است و به عنوان دارویی برای بهبود سرماخوردگی فروخته می‌شود.

نام  فارسی: سرخارگل
خاستگاه: شرق آمریکای شمالی
نام انگلیسی:
نام علمی: ECHINACEA PURPUREA
خانواده: ASTERACEAE – کاسنی
نامهای دیگر: eastern purple coneflower

مشخصات:

سرخارگل با نام علمی “Echinacea” گیاهی علفی و چند ساله از تیرهٔ کاسنی می‌باشد که ارتفاع آن حداکثر به ۱ تا ۱٫۵ متر می‌رسد. برگ‌های پایین ساقه تخم مرغی تا نیزه‌ای شکل هستند که حداکثر ۳۰ سانتی‌متر طول و ۲۰ سانتی‌متر عرض دارند. ساقه از انشعابات فراوانی برخوردار بوده و دارای پرزهای زبر و خشن است. گل‌ها معمولاً به رنگ ارغوانی، صورتی، قرمز ارغوانی، زرد و نارنجی دیده می‌شوند و دیسک مرکز آن‌ها (گلهای لوله‌ای) سبز تیره، قهوه‌ای تیره و سیاه‌رنگ می‌باشد.

این گیاه برای اولین بار در سال ۱۳۷۲ توسط دکتر رضا امیدبیگی به ایران آورده شد و توسط آقای دکتر سید محمد فخر طباطبایی به نام سرخارگل نامگذاری گردید. سرخارگل امروزه در اکثر نقاط اروپا و آسیا و حتی برخی نقاط ایران هم به طور انبوه کشت می شود.

نیازها و شرایط نگهداری سرخارگل:

نور: سرخارگل به نور فراوان احتیاج دارد. در نور آفتاب کامل با سایه جزئی بهترین رشد را دارد .

خاک: خاکهای سبک (شنی) و متوسط (لومی) بهترین خاک برای سرخارگل می باشد.

دما: این گیاه به سرما مقاوم بوده و تا دمای منفی ۱۰ درجه سانتی گراد را به راحتی تحمل می کند.

رطوبت: رطوبت متوسط در سبز شدن بذرهای سرخارگل نقش مهمی دارد.

کوددهی: سرخارگل گیاه کم توقعی است و نیاز زیادی به عملیات کود دهی ندارد ولی اگر در حین داشت بطور ماهیانه آن را با یک کود متعادل تغذیه کنیم نتیجهٔ بهتری خواهیم گرفت.

تکثیر سرخارگل:

سرخارگل معمولاً به دو طریق تکثیر می‌شود:

۱- تکثیر با بذر: بذرها از نیمهٔ دوم اسفند تا نیمهٔ اول فروردین در خزانه یا گلخانه پاشیده شده و با خاک تا عمق حداکثر ۲ سانتی‌متر پوشیده می‌شوند. بذور سرخارگل معمولاً از قوه رویشی پایینی برخوردار هستند و برای جوانه زنی نیازمند رطوبت بالا می‌باشند.

۲- تکثیر به وسیلهٔ تقسیم بوته: در این روش معمولاً از گیاهان ۳ ساله استفاده می‌شود. در اواسط پاییز ابتدا شاخ و برگ‌های اضافی و مزاحم حذف گردیده و سپس بوته از خاک خارج می‌شود. بوته را به چهار تا پنج قسمت که هر کدام دارای مقداری ریشه باشند تقسیم کرده و کشت می‌کنند. ریشه گیاهان تا زمان کاشت بایستی به صورت مرطوب نگهداری شود.

خواص دارویی سرخارگل:

 شهرت اصلی این گیاه برای مقابله با عفونت‌ها و بیماری‌های تنفسی مانند سرماخوردگی است.

سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند. 

 برای درمان عفونتهای مجاری ادراری، عفونتهای گوش، سینوزیت و بهبود زخمها توصیه می شود.

 عصاره گیاه اکیناسه خاصیت ضد ویروسی قوی بر علیه ویروس‌های گونه‌های A و B آنفلوآنزای انسانی، پرندگان و همچنین ویروس سینسیشیال تنفسی دارد.

• اگر دچار التهاب مثانه شده‌اید نیز می‌توانید به گیاه سرخارگل اعتماد کنید. این گیاه حاوی «آلکامیدهایی» است که برای مقابله با باکتری‌ها و قارچ‌ها موثر است. 

منبع nazboo.com

قالب وردپرس

درباره ی javadesmaty

همچنین ببینید

جعفری و خواص شگفت انگیز آن برای سلامتی

جعفری نوعی سبزی خوراکی است که در انواع غذا و سوپ و سالاد مورد استفاده …

دیدگاهتان را بنویسید